NATUURLIJKE KUNST

Kinderen kunnen helemaal in beslag worden genomen door een steentje dat ze ergens hebben gevonden. Bij het volwassen worden lijken we die verwondering te verliezen; we zien de natuur als iets vanzelfsprekends.

Anna Müller is zich altijd blijven verwonderen. Zwervend door velden, bossen en uiterwaarden worden de juiste ingrediënten gevonden om deze verwondering opnieuw vorm te geven. Door het aanbrengen van een nieuw evenwicht in ritme en herhaling wordt zij weer tot een beleving.

'Kijk maar eens naar een populierentakje: dat is zó koddig maar het is geen kunst. Wanneer je zo’n takje herhaalt, in een specifiek ritme brengt, op een bepaalde manier buigt of neerlegt, dan maak je het op een andere manier zichtbaar. Je kunt er steeds opnieuw naar kijken.'

 

 

 

Het specifieke karakter van gevonden voorwerpen uit de natuur kan niet niet gezien worden. Stengels, takken, bloeiwijzen, zaaddozen of wortelpruiken maar ook egelstekels en cicadenvleugels vragen allemaal weer om een andere presentatie.

De fascinatie voor natuurlijke materialen ontwikkelde zich via een studie natuurlijke vormgeving maar de finesse in het kijken leerde Anna Müller tijdens een lang verblijf in Japan.

Exposities / Contact